Małgorzata Kożuchowska Portret Przyjaciela
JUŻ W SPRZEDAŻY !!!
Małgorzata Kożuchowska – wybitna aktorka teatralna i filmowa.
Studiowała w warszawskiej PWST pod kierunkiem Mai Komorowskiej
i Wiesława Komasy.
Na scenach Teatru Dramatycznego i Teatru Narodowego stworzyła szereg ról w spektaklach takich reżyserów jak: Piotr Cieślak,
Jerzy Gruza, Jan Englert, Krzysztof Warlikowski, Jacques Lassalle, Grzegorz Jarzyna, Agnieszka Glińska czy Wojciech Faruga – jednak to Jerzy Jarocki stał się jej największym mistrzem i nauczycielem.
Jest laureatką wielu nagród, w tym Złotego Medalu
„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Niniejsza publikacja to opowieść o wyjątkowej artystce,
Małgorzacie Kożuchowskiej. Ta próba portretu ukazuje drogę,
jaką przeszła w teatrze, oraz mistrzów, od których uczyła się aktorskiego rzemiosła. Na książkę składają się m.in. teksty Dariusza Domańskiego, rozmowa z artystką oraz kalendarium jej pracy artystycznej.
Bogato ilustrowane wydanie przedstawia zarys dorobku teatralnego jednej z najbardziej cenionych i wszechstronnych aktorek naszych czasów.
W tej książce to teatr staje się świątynią myśli Małgorzaty
Kożuchowskiej. Istotnym elementem tej opowieści jest ciągłość
pokoleń. Zestawienie sylwetki Małgorzaty z postacią
Aleksandry Śląskiej czy Ireny Eichlerówny i Danuty Szaflarskiej
nie jest przypadkowe. To próba pokazania, że etos pracy aktora, szacunek dla starszych kolegów i traktowanie sceny jako miejsca lekcji prawdy o człowieku wciąż są żywe.
To opowieść o aktorce, która, mimo tak dużej sławy, pozostała wierna swojej najważniejszej pasji. Bo teatr dla
Małgorzaty Kożuchowskiej to nie tylko zawód. To stan ducha
i umysłu.
Siła w niej komiczna i tragiczna, jakże starannie jest zawsze artystyczna. Już w Szkole Teatralnej zachwycała swym talentem Maję Komorowską i Wiesława Komasę – widać w niej było od razu nie tylko aktorską klasę. Finezję, formę i wrażliwość uwydatniała; w rolach i scenach od samego początku przekazywała emocje i myśl autora. Głos, dykcja, uroda duszy i ciała – gdzieś na jej dnie… nigdy się nie rozmywała i wzorowo w teatr odlatywała.
Dramat amerykański, Słowacki, Czechow, Witkacy… I tak ukazywała światu ludzką skazę: miłość, godność i rozwagę, która zamknięta jest na kartach całej historii dramatu i teatru powszechnego. I nie ma nic lepszego w opowieści o artystce, jak zobaczyć ją na scenie – w kostiumie klasycznym czy współczesnym; jak dialog prowadzi, monologiem urzeka… Uśmiech, gest w stronę widza, wchodzi na scenę, sztukę rzuca
na szale – czary, szaleństwa… „Świat jest teatrem…” – to słowa Szekspira, a Małgorzata Kożuchowska do serca głęboko je chowa. Każda jej rola u reżysera stworzona jest jak opowieść o człowieku; jest też jego obroną, gdy trzeba. W majestacie prawd i kłamstw, za sprawą teatru, ujrzymy światło, nie mrok, i znów zrobimy kolejny z nią w życiu i teatrze krok.
M. Kożuchowska jako Piękna Helena.
J. Fraszyńska (Jerri), M. Kożuchowska (Candy) – „Niezidentyfikowane szczątki ludzkie i prawdziwa natura miłości” – B. Fraser, reż. G. Jarzyna, 1998 r.
M. Kożuchowska (Mademoiselle) – „Piknik pod Wisząca Skałą” – J. Lindsay, reż. L. Frankiewicz, 2021 r.
M. Dorociński (Lucencjo), M. Kożuchowska (Bianka) – „Poskromienie Złośnicy”. W. Szekspir,
reż. K. Warlikowski 1998 r.
M. Kożuchowska jako Febe – „Jak wam się podoba” – W. Szekspir, reż. P. Cieślak, 1996 r.
M. Przybylski (Albert), M. Kożuchowska (Albertynka), J. Englert (Cesarz) – „Błądzenie” – W. Gombrowicz, reż. J. Jarocki, 2004 r.
„Bo w teatrze jestem naprawdę sobą. Naprawdę aktorką…”. To wyznanie Małgorzaty Kożuchowskiej określa jasno jej stosunek
do zawodu aktorskiego, sztuki teatru i misji aktora, dla którego teatr jest miejscem łączenia poezji, filozofii i psychologii z własną
wizją świata.
„Małgorzata Kożuchowska, to dla mnie przede wszystkim – teatr .”
Łukasz Maciejewski
Wojciech Faruga
„Jest aktorką, która kocha teatr…”
„… Jarocki w pełni odkrył ją dla teatru. Pokazał jej prawdziwy sceniczny temperament…”
Wiesław Komasa
Jan Englert
„… Małgorzata Kożuchowska nigdy nie zagrała niczego źle, ani nawet słabo…”
„… wszystkie nagrody, które dostałaś – radiowe, teatralne, filmowe , nie przysłoniły Ci sensu pracy, stawiania nowych pytań, odwagi nowych poszukiwań…”
Maja Komorowska
Dariusz Domański
„Małgorzata odkrywa karty bohaterek pełnych miłości i rozczarowań. Ten zawód daje możliwości ukazywania różnych ludzi w ich jakże odmiennych sytuacjach. To nie jest tylko świat iluzji, ale i rzeczywistości; Kożuchowska odkrywa go przed nami, zawsze oddana bez reszty scenie i widzom.”
*Materiały zamieszczone na stronie internetowej zostały użyte z cyklu wydawniczego „Portrety Przyjaciół” Dariusza Domańskiego i wykorzystane zostały za zgodą autora.